Doorverwijzen of ongevraagd advies

27 juni 2011

Wanneer we als hulpverlener, zorgdrager of andere betrokkene te maken krijgen met iemand waarvan je merkt of vermoedt dat er een alcoholprobleem speelt, dan zijn we meestal snel geneigd om eerst ons (voor)oordeel hierover aan het woord te laten. Met geen enkel ander onderwerp zijn we zo geneigd om onze professionele houding te verruilen voor ons eigen persoonlijk vooroordeel over alcohol.

Wanneer je als professional zelf een twijfelachtige verhouding met alcohol hebt of wanneer je je zelf een z.g.n. 'Bourgondische' leefstijl hebt aangemeten, dan zul je niet snel vinden dat anderen te veel drinken of opmerken dat er sprake is van een problematische verhouding met alcohol. Hoe vaak hebben mensen die te veel drinken niet horen gekregen dat het wel allemaal meevalt of dat ze een beetje moeten opletten. Dit soort halfbakken advies komt uit de koker van mensen die zelf niet in staat zijn om hun eigen normen over hun eigen alcoholgebruik los te zien van wat er bij een ander aan de hand is.

Ik heb me in de loop van de jaren steeds verbaasd over dit fenomeen wat van hoog tot laag plaats vindt. Maar het meest verbaasd ben ik over hoe hardnekkig dit speelt bij hoog opgeleiden en mensen met hoge (bestuurlijke) posities.

Je eigen normen als leidend nemen en je eigen alcoholgebruik bagatelliseren is bij diagnostiek van alcoholproblematiek ongepast. Hierdoor wordt de patiënt/cliënt niet serieus genomen en kan die met frisse moed verder wegzakken in zijn alcoholellende, “want de dokter heeft gezegd dat het wel meevalt”. Alcoholproblematiek valt nooit mee, is nooit eenvoudig en heeft een zeer lange aanlooptijd.

Reacties kun je sturen naar: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Het wordt tijd dat alcoholproblematiek echt serieus genomen wordt, zowel door gebruiker als door verwijzer. Reacties kun je sturen naar: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.